| ՍՈՒՐԲ
ԱՍՏՎԱԾԱԾՆԻ ԱՎԵՏՈՒՄԸ
«Մի՛ երկնչիր, Մարիամ, զի գտեր շնորհս
յԱստուծոյ: Եւ ահա յղասջիր եւ
ծնցես որդի, եւ կոչեսցես զանուն Նորա Յիսուս»
Ղուկ. Ա 30-31
 ստվածամայրը՝
Սուրբ Կույս Մարիամը, իր անարատ հոգու շնորհներով, առաքինության
եւ սրբության օրինակ եղավ բոլոր դարերում: Նա կանանցից ամենաօրհնյալն
է, քանզի դարձավ մայրն աշխարհի Փրկչի՝ մարմնավորված Աստվածորդու:
Եվ պատահական չէր, որ Հովհաննես Մկրտչի մայրը՝ Եղիսաբեթը, երբ Մարիամին
տեսավ, լցվեց Սուրբ Հոգով եւ բարձր ձայնով աղաղակեց. «Օրհնյալ ես
դու կանանց մեջ եւ օրհնեալ է քո որովայնի պտուղը» (Ղուկ. Ա 42):
Աստված Սուրբ Մարիամի միջոցով երկնայինը երկիր տեղափոխեց, որպեսզի
Իր Որդու՝ Հիսուս Քրիստոսի միջոցով, երկրայիններս երկինք տեղափոխվենք:
Ավետման տոնի խորհուրդն ըմբռնելու համար մեր հայացքը նախեւառաջ ուղղենք,
մեղքի պատճառով մահկանացու դարձած, առաջին մարդկանց՝ Ադամին ու Եվային
եւ Աստծո այն խոսքին, թե կնոջից ծնվածը պետք է ջախջախի օձի գլուխը՝
փրկության առաջնորդելով սատանայի իշխանության տակ եղող մարդկությանը:
Մեղքի եւ մահվան ենթակա աշխարհն սպասում էր ազատարար Աստծո Օծյալին:
Հարկավոր էր, որ մարդկությունը հենց իր մեջ անոթ եւ կացարան պատրաստեր
Աստծո Որդու մարմնավորման համար: Անհրաժեշտ էր ներկայությունը մի
այնպիսի անձնավորության, որում ամփոփված լինեին մարդկային հոգու
բոլոր առաքինությունները եւ բարեմասնությունները: Եսայի մարգարեն
ազդարարոմ է, որ գալու է ժամը, երբ «Կույսը պիտի հղանա եւ որդի պիտի
ծնի, եւ նրան պիտի կոչեն Էմմանուել, որ նշանակում է Աստված մեզ հետ»
(Մատթ. Ա 23): Այս մարգարեությունից հետո էլ մարդիկ դեռ երկար սպասեցին:
Աստծո կամքով Գաբրիել հրեշտակապետը հայտնվում է Մարիամին եւ ասում.
«Մի՛ վախեցիր, Մարիամ, որովհետեւ Աստծուց դու շնորհ գտար: Եվ ահա
դու կհղիանաս եւ կծնես մի որդի եւ նրա անունը Հիսուս կդնես: Նա մեծ
կլինի եւ Բարձրյալի որդի կկոչվի: Եվ Տեր Աստված նրան կտա նրա հոր՝
Դավթի աթոռը, եւ նա հավիտյան կթագավորի Հակոբի տան վրա ու նրա թագավորությունը
վախճան չի ունենա» (Ղուկ. Ա 33):
Սուրբ Կույսը տարակուսում է, չէ՞ որ ինքն ամուսնացած չէր: Հրեշտակը
ցրում է նրա զարմանքը եւ հայտնում, որ Սուրբ Հոգով եւ Բարձրյալի
զորությամբ է Աստվածորդու ծնունդը լինելու: Այդժամ Մարիամն իրեն
լիովին հանձնում է Տիրոջ կամքին. «Ահավասիկ ես մնում եմ Տիրոջ աղախինը,
թող քո խոսքի համաձայն լինի ինձ» (Ղուկ. Ա 38): Ահա այսպես Սուրբ
Մարիամի ավետման օրն սկիզբը եղավ Աստծո մարդեղացման, «որպեսզի ով
Նրան հավատա, չկորչի, այլ ընդունի հավիտենական կյանքը» (Հովհ. Գ
16): Ուրեմն՝ գոհանանքն Աստծուց մեծ սիրո եւ շնորհի համար: Մեր երախտիքը
հայտնենք Սուրբ Աստվածածնին, որի միջոցով իրականացավ մահկանացուներիս
փրկագործությունը:
ԱՎԵՏՄԱՆ Ս. ՊԱՏԱՐԱԳ
Ապրիլի 7-ին՝ գիշերային եւ առավոտյան ժամերգություններից հետո, առաջնորդանիստ
Ս. Աստվածածին եկեղեցում, Ավետման տոնի ուրախ առիթով, մատուցվեց
Սուրբ եւ անմահ Պատարագ: Օրվա պատարագիչն էր Տ. Եղիշե քհն. Նազարյանը:
Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն Պատրիարք եւ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի
բարձր տնօրինությամբ՝ տարիներ առաջ, Ս. Աստվածածնի Ավետման տոնը
հռչակվել է մայրության բերկրանքին սպասող կանանց օրհնության օր:
Այդ օրը Հայոց Եկեղեցու բոլոր տաճարներում, Սուրբ եւ անմահ Պատարագից
հետո, կատարվեց ապագա մայրերի օրհնության հատուկ կարգ: Հավարտ Ս.
Պատարագի պատարագիչ Տեր Հայրն իր հայրական օրհնությունը բաշխեց ներկա
կանանց ու մայրերին: Օրհնության կարգ կատարվեց նաեւ Շիրակի թեմի
բոլոր եկեղեցիներում:
ԱԼՎԱՐԴ ԿԱՂԶՎԱՆՑՅԱՆ
>>>
|
|
