Ընթացիկ համար

Քեզ համար   

Մանուկներին

Արխիվ

Քարոզները

Բացիկներ

Մանուկներին՝ Սրբազան Պատմություն

ԵԿԵՂԵՑՈՒ ՓՈՔՐԻԿ ԼԱՄՊԸ

ոքրիկ քաղաքում ապրում էր Անի անունով մի աղջիկ: Նա եկեղեցի գնալ շատ էր սիրում: Բայց մի օր փոքրիկը տխրեց եւ լացակումած հարցրեց մայրիկին.

- Մամ ես փոքր եմ, բայց ի՞նչ կարող եմ անել Աստծո համար:

Մայրը քնքշորեն ժպտաց ու պատասխանեց.

- Իսկ դու հիշո՞ւմ ես տաճարի փոքրիկ լամպը: Նա եւս փոքր է, բայց լուսավորում է ողջ տաճարը:

Հաջորդ կիրակի Անին կրկին մայրիկի հետ եկեղեցի գնաց: Այս անգամ նա ավելի ուշադիր նայեց փոքրիկ լամպին: Այն վետվետացող լույսով վառվում էր Սուրբ Խորանի դիմաց: Քարոզի ժամանակ քահանան ասաց.

- Աստված սիրում է, երբ մենք մեր փոքր լույսով կարողանում ենք վանել մեծ խավարը:

Անին լսեց քահանայի քարոզը եւ նրան շատ դուր եկան լույսի ու խավարի մասին խոսքերը: Ապա շշուկով ասաց.

- Ես էլ կարող եմ լույս լինել:

Մի օր դպրոցում Անիի դասընկերուհին՝ Մարին, կորցրեց իր դասագիրքը եւ երբ փնտրեց ու չգտավ, սկսեց լաց լինել: Բոլորն սկսեցին ծիծաղել, բայց Անին մոտեցավ նրան եւ առաջարկեց իր դասագիրքը՝ ավելացնելով.

- Վերցրու իմը, մենք միասին կընթերցենք:

Հաջորդ օրն էլ տատիկին օգնեց եւ միասին ջրեցին ծաղիկները: Անին սկսեց ամեն օր մի լավ ու բարի գործ անել: Կիրակի օրը նա մայրիկի հետ սովորականի նման գնաց եկեղեցի: Հայացքով փնտրեց լամպը, նայեց վերջինիս ու շշնջաց. «Ես հասկացա»: Մայրը հարցրեց.

- Ի՞նչ հասկացար, աղջիկս:

Անին պատասխանեց.

- Հարկավոր չէ մեծ լինել, որպեսզի լույս տաս: Պետք է սիրով «վառվել»:

Այդ օրվանից Անին դարձավ եկեղեցու ամնապայծառ փոքրիկ լամպը:

Աստված մեծ գործեր չի պահանջում մեզնից: Նա ակնկալում է մեր փոքրիկ սերն ու բարությունը:

>>>